به تو ای مادر خوب

به تو آییـــنه ی مـــهر

ای نگاهت همه آرامش خواب

ای دلت جام بلور از می ناب

به تو ای مادرم ای پاک صبور

ای وجودت به شب تیره ی من

همچو یک پرتوی نور

می نویسم به تو تا دریابی ... که چقدر..

همه ی هستی من تشنه ی بوئیدن توست

تا بدانی که چقدر لب من عاشق بوسیدن توست

مادر ای گوهر ناب

روح تو پاک تر از چشمه ی آب

خود بگو گرمی آغوش تورا به چه تصویر کنم

یا که احساس پر از مهر تو را به چه تعبیر کنم

به دل انگیزی عشق؟ یا به رویای بهشت!

آه مادر، مادر 

گر بخواهم بنویسم ز تو و پاکی و مهر

باید این که بنویسم دو سه دیوان غزل

پس چه بهتر سخن خویش به پایان ببرم

ای همه هستی من،مادر من،به حقیقت سوگند

که نهال ثمر عشق تو را

در زمین دل خود کاشته ام

مادرم دیرزمانی است که من

دوستت داشته ام.                                           « شباهنگ مبصریان »

     _______________________________________________

مادر

مادر تو امیدم و نور چشم منی

                          تو ماه من و آفتاب منی

تو جان من و جانِ جان منی

                           تو قلب تن ناتوان منی

ز تو دور و تنهای تنها شدم

                    تو شمع شب افروز جان منی

همه شب نگاهم نگاهت کند

                         تو با آن نگاهت نگاه منی

چه معنائی دارد نگاه تو مادر

                            تو شاه من و بارالله منی

                                                                     « از پدرم »

                                                            سال 1350هجری شمسی